ارائه مدلی هوشمند برای افزایش انگیزش دانش آموز و معلم در دوران کرونا، براساس عوامل موثر بر کارایی روند آموزش با استفاده از فرآیند تحلیل شبکه ای فازی
کلمات کلیدی:
مدل, انگیزش , دانش آموز, معلم , کرونا , کارایی , آموزش , فرآیند تحلیل شبکه ای فازیچکیده
بسیاری از محققین انگیزش را به عنوان عامل اصلی حرکت به سوی هدف معرفی کرده اند؛ این پژوهش مدلی را برای افزایش انگیزش معلم و دانش آموز در دوران شیوع بیماری کرونا معرفی کرده است. این بیماری باعث اختلال در فرآیند عادی آموزش در جهان شده است؛ به همین دلیل نیاز به توجه به راهکارهای جایگزین و تغییر در شرایط آموزشی احساس میگردد. عوامل متعددی بر کارایی فرآیند آموزش تاثیر دارند؛ به همین دلیل لازم است تا راهکارهای مختلفی برای افزایش انگیزش معلم و دانشآموز به مراکز آموزشی پیشنهاد داده شود. در این پژوهش با استفاده از روشی مبتنی بر فرآیند تحلیل شبکهای فازی، مدلی برای افزایش انگیزش دانش آموز و معلم در دوران کرونا بر اساس عوامل موثر بر کارایی فرآیند آموزش پیشنهاد شده است. ابتدا با توجه به جدول مورگان تعداد ۵۰ نفر به عنوان نمونه از جامعه آماری خبرگان سازمانهای آموزشی، معلمان و دانش آموزان برای پاسخ گویی به پرسشنامه های مسئله انتخاب شدند. سپس داده های به دست آمده از فرم های نظرسنجی به عنوان عوامل موثر بر کارایی فرآیند آموزش و راهکارهای افزایش انگیزش دانشآموز و معلم ، تحت عنوان فرم های مقایسات زوجی در اختیار نمونه آماری قرار گرفته و با استفاده از فرآیند تحلیل شبکهای فازی و با کمک روش توسعهای چانگ مورد تحلیل و رفع ابهام قرار گرفته است. خروجی مدل شامل مهمترین عوامل افزایش کارایی در آموزش و راهکارهای افزایش انگیزش در مراکز آموزشی به انضمام اولویت آنها است. نتایج پژوهش نشان میدهد مهمترین عوامل موثر بر کارایی در آموزش، آشنایی معلم با هنرجوی خود و توجه به اصول معنوی و مهمترین راهکارهای افزایش انگیزش در معلم و دانش آموز انعطاف در تدریس و تاکید بر اصل یادگیری محوری به جای نمره محوری می باشند. هم چنین خروجی مدل نشان می دهد به دلیل استفاده از فرآیند تحلیل شبکهای فازی، ارتباطات داخلی عوامل کارایی آموزش به خوبی در نظر گرفته شده و به همین دلیل راهکارهای افزایش انگیزش با واقعیت جامعه تناسب قابل قبولی دارد.
